Benchmark dysku SSD mierzy wydajność nośnika programami jak CrystalDiskMark lub AS SSD Benchmark – pozwala zweryfikować deklarowane przez producenta prędkości odczytu i zapisu. Dysk NVMe PCIe Gen4 osiąga ponad 5 000 MB/s odczytu sekwencyjnego, a SATA III nie przekroczy 550 MB/s – to różnica 10-krotna widoczna w każdym benchmarku. Przewodnik wyjaśnia każdy parametr, pokazuje typowe wartości dla czterech klas SSD i ostrzega przed pułapkami (SLC cache, thermal throttling) fałszującymi wyniki.
Co to jest benchmark dysku SSD i kiedy go przeprowadzić
Benchmark dysku SSD to automatyczny test syntetyczny mierzący prędkości odczytu i zapisu w MB/s oraz liczbę operacji wejścia/wyjścia (IOPS) – porównuje rzeczywiste osiągi nośnika z parametrami deklarowanymi przez producenta. Test trwa zwykle 3-7 minut, zapisuje od 1 do 32 GiB danych i pokazuje cztery kluczowe metryki: sequential read, sequential write, random 4K i latency.
Benchmark dysku SSD warto przeprowadzić w czterech sytuacjach. Po pierwsze – weryfikacja po zakupie: nowy nośnik powinien osiągnąć min. 80% deklarowanej prędkości w CrystalDiskMark, inaczej można reklamować dysk u sprzedawcy. Po drugie – diagnoza spadku wydajności: gdy system uruchamia się dłużej niż 30 sekund lub kopiowanie plików trwa dwa razy dłużej niż wcześniej. Po trzecie – porównanie modeli przed zakupem, gdy producent podaje „do 7 000 MB/s”, a recenzje sprzętowe pokazują rzeczywiste 6 200 MB/s. Po czwarte – monitorowanie degradacji dysków używanych intensywnie (serwery, NAS), gdzie zużycie komórek TLC NAND lub QLC NAND stopniowo obniża osiągi.
Benchmark dysku SSD to test syntetyczny – mierzy maksymalne osiągi w idealnych warunkach (sekwencyjny zapis dużego pliku, brak innych obciążeń). Wynik benchmarku rzadko pokrywa się z odczuciem real-world: ładowanie gry AAA zależy bardziej od random 4K i queue depth QD1T1 niż od sequential 7 000 MB/s. Dlatego benchmark SSD traktuj jako punkt odniesienia do specyfikacji, a nie wyrocznię wydajności codziennej.
Najlepsze programy do benchmarku SSD – przegląd i porównanie
Do benchmarku dysku SSD najczęściej używa się darmowego CrystalDiskMark (prosty interfejs, wielowątkowość, polski język) i AS SSD Benchmark (test omijający cache systemu) – oba wystarczą do weryfikacji domowego dysku. Profesjonaliści sięgają po ATTO Disk Benchmark (różne rozmiary bloków), Anvil’s Storage Utilities (szczegółowe IOPS) lub IOmeter (konfigurowalne scenariusze serwerowe).
| Program | Licencja | System | Co mierzy | Dla kogo |
|---|---|---|---|---|
| CrystalDiskMark | freeware | Windows | Seq, random 4K, mixed; konfigurowalne kolejki/wątki | Użytkownik domowy, recenzent |
| AS SSD Benchmark | freeware | Windows | Seq, 4K, 4K-64Thrd, access time, copy test | Entuzjasta, test bez cache OS |
| ATTO Disk Benchmark | freeware | Windows | Transfer dla bloków 512 B – 64 MB | Edytor wideo, duże transfery |
| Anvil’s Storage Utilities | freeware | Windows | Seq, 4K, IOPS na wielu queue depth | NAS, wirtualizacja |
| IOmeter | open-source | Windows/Linux | Niestandardowe workloady, mixed read/write | Administrator serwerów |
CrystalDiskMark – najpopularniejszy wybór
CrystalDiskMark to darmowy standard benchmarku SSD – ma polski interfejs, działa od Windows 7 do 11 i mierzy w jednym przebiegu cztery scenariusze: sequential read/write (Q8T1 i Q32T1) oraz random 4K (Q32T1 i Q1T1). Domyślny test 1 GiB × 5 przebiegów zajmuje 5 minut, a wyniki widać w MB/s i IOPS po prawej stronie okna. Program pobierzesz z crystalmark.info; nie wymaga instalacji (wersja portable).
AS SSD Benchmark – test bez cache OS
AS SSD Benchmark wymusza tryb pomiaru z pominięciem cache systemu operacyjnego, przez co wyniki są o 5-15% niższe niż w CrystalDiskMark, lecz bardziej zbliżone do rzeczywistego użytkowania. Mierzy sequential, 4K, 4K-64Thrd oraz access time w milisekundach. Dodatkowy moduł „copy benchmark” testuje kopiowanie plików ISO, programu i gry – rzadkie ujęcie real-world wśród narzędzi syntetycznych.
ATTO Disk Benchmark – test kompresji i dużych plików
ATTO Disk Benchmark mierzy transfer dla rozmiarów bloków od 512 B do 64 MB w skali logarytmicznej – pokazuje, jak dysk SSD radzi sobie z różnymi typami danych. Dla NVMe Gen4 wykres osiąga plateau przy bloku ~128 KB, gdzie ujawnia się pełna prędkość interfejsu. ATTO testuje na danych nieskompresowanych i kompresowalnych – kluczowe dla starszych kontrolerów SandForce.
Anvil’s Storage Utilities – zaawansowane IOPS
Anvil’s Storage Utilities mierzy IOPS na wielu poziomach queue depth (QD1, QD4, QD16, QD32) jednocześnie – pokazuje, jak nośnik skaluje się pod równoległym obciążeniem. Generuje też wynik liczbowy „total score” do porównywania konfiguracji. Narzędzie wybierane przy doborze dysków do NAS Synology/QNAP i serwerów wirtualizacji.
IOmeter – testy serwerowe i NAS
IOmeter to open-source benchmark dla administratorów – pozwala zdefiniować własny workload (np. 70% read, 30% write, bloki 8 KB, QD32, random 4K). Standardowe profile to „OLTP” (bazy danych), „File server” i „Web server”. IOmeter wymaga ręcznej konfiguracji, ale daje wyniki porównywalne z testami producenckimi w SNIA SSS PTS.
Jak przeprowadzić benchmark SSD krok po kroku
Aby przeprowadzić rzetelny benchmark dysku SSD w CrystalDiskMark, pobierz program, wybierz dysk docelowy, ustaw rozmiar testu 1 GiB, uruchom 5 przebiegów i odczytaj wyniki sequential oraz random 4K – cała procedura zajmuje około 5 minut. Aby ujawnić SLC cache, powtórz test z rozmiarem 32 GiB – zapis sekwencyjny po wyczerpaniu bufora spadnie 5-10-krotnie.
Procedura benchmarku SSD krok po kroku w CrystalDiskMark:
- Pobierz CrystalDiskMark ze strony crystalmark.info (wersja portable, ~4 MB) – nie wymaga instalacji.
- Zamknij aplikacje w tle: przeglądarkę, Steam, OneDrive, antywirus z aktywnym skanowaniem – obciążają queue depth i fałszują wyniki.
- Sprawdź temperaturę dysku w CrystalDiskInfo – powinna być poniżej 45°C przed testem, inaczej grozi thermal throttling.
- Wybierz dysk docelowy w górnym menu rozwijanym (przycisk z literą dysku, np. C: lub D:).
- Ustaw rozmiar testu na 1 GiB (domyślny) lub 4 GiB dla bardziej miarodajnego wyniku.
- Ustaw liczbę przebiegów na 5 – CrystalDiskMark uśredni wyniki, eliminując pojedyncze odchylenia.
- Kliknij „All” lub uruchom poszczególne testy: Seq, Random 4K (QD1T1 i QD32T1).
- Odczytaj wyniki w MB/s dla każdego scenariusza – porównaj z tabelą norm dla swojej klasy dysku.
Przygotowanie przed testem – co sprawdzić
Przed benchmarkiem SSD upewnij się, że dysk ma min. 10% wolnego miejsca (zapełnienie powyżej 90% obniża wyniki zapisu o 20-50%), system nie jest w trakcie indeksacji Windows Search, a temperatura nośnika nie przekracza 45°C. Wyłącz tryb energooszczędny w Panelu sterowania > Opcje zasilania > Wysoka wydajność. Wykonaj restart komputera tuż przed testem – czyści cache i ubija procesy w tle.
Ustawienia CrystalDiskMark (rozmiar pliku, kolejki, wątki)
Domyślne ustawienia CrystalDiskMark – 1 GiB, 5 przebiegów, profil „Default” – wystarczą do weryfikacji nowego dysku SSD. Dla ujawnienia SLC cache zmień rozmiar na 32 GiB: większość konsumenckich SSD ma bufor 10-100 GB, którego wyczerpanie obniża zapis do prędkości macierzystej TLC NAND (500-1 500 MB/s) lub QLC NAND (80-200 MB/s). Profil „NVMe SSD” testuje dodatkowo Q1T1 (latency użytkownika domowego) i Q32T16 (workload serwerowy).
Parametry benchmarku SSD – co mierzy każdy wynik
Benchmark dysku SSD mierzy cztery główne parametry: sequential read/write (duże pliki ciągłe), random 4K (małe pliki systemowe), IOPS (liczba operacji na sekundę) oraz latency (czas reakcji w ms lub µs) – każdy odpowiada innemu scenariuszowi użytkowania. Sequential mierzy kopiowanie ISO gry o rozmiarze 50 GB, random 4K – ładowanie Windowsa, IOPS – obsługę bazy danych, a latency – responsywność interfejsu.
| Parametr | Jednostka | Co mierzy | Typowa wartość NVMe Gen4 |
|---|---|---|---|
| Sequential read | MB/s | Odczyt ciągłego pliku 1+ GB | 5 000-7 000 MB/s |
| Sequential write | MB/s | Zapis ciągłego pliku 1+ GB | 4 000-6 500 MB/s |
| Random 4K read (Q1T1) | MB/s lub IOPS | Odczyt rozproszonych bloków 4 KB | 50-80 MB/s / 12 000-20 000 IOPS |
| Random 4K write (Q1T1) | MB/s lub IOPS | Zapis rozproszonych bloków 4 KB | 150-300 MB/s / 40 000-75 000 IOPS |
| Access time (latency) | ms / µs | Czas reakcji dysku | 0,03-0,08 ms |
Sequential read/write – odczyt i zapis sekwencyjny
Sequential read/write mierzy maksymalną przepustowość przy ciągłym transferze dużego pliku (filmy 4K, backup, ISO gry). Dla NVMe PCIe Gen4 wartości to 5 000-7 000 MB/s odczytu, dla SATA III – 500-560 MB/s. To metryka marketingowa producentów: „do 7 000 MB/s” na pudełku oznacza właśnie sequential read przy optymalnym wypełnieniu SLC cache. W codziennym użytkowaniu sequential ma znaczenie tylko przy kopiowaniu kilkugigabajtowych plików.
Random 4K read/write – losowy odczyt/zapis małych plików
Random 4K to kluczowy parametr benchmarku SSD dla odczucia płynności systemu – mierzy odczyt rozproszonych bloków 4 KB, czyli plików systemowych, bibliotek, rejestru Windows. NVMe osiąga 50-80 MB/s przy QD1T1 (40 000-75 000 IOPS), a SATA III – 20-50 MB/s (8 000-12 000 IOPS). Różnica między SATA a NVMe w random 4K Q1T1 jest mniejsza niż w sequential – dlatego wymiana SATA na NVMe nie zawsze daje subiektywnie 10× szybszy system.
IOPS vs MB/s – kiedy który parametr ważniejszy
IOPS (Input/Output Operations Per Second) liczy operacje, a MB/s liczy przepustowość – oba wskaźniki są ze sobą powiązane wzorem: MB/s = (IOPS × rozmiar bloku) / 1 024. Dla użytkownika domowego ważniejsze są MB/s sequential i random 4K. Dla administratorów baz danych SQL i serwerów wirtualizacji liczy się IOPS przy QD32T16 – serwerowy SSD jak Samsung PM9A3 osiąga 800 000 IOPS odczytu, podczas gdy konsumencki WD Black SN850X – 100 000 IOPS.
Access time (latency) – czas dostępu w ms i µs
Latency to czas od żądania danych do ich dostarczenia – dla SSD wynosi 0,03-0,15 ms (30-150 µs), dla HDD 5-10 ms (różnica 100-krotna). AS SSD Benchmark raportuje access time w sekcji „Acc.time” – dobry NVMe Gen4 osiąga 0,03-0,05 ms odczytu i 0,02-0,04 ms zapisu. Niski latency to powód, dla którego SSD czuje się szybszy niż HDD nawet przy podobnych MB/s sekwencyjnych.
Queue depth QD1 vs QD32 – znaczenie dla użytkownika domowego
Queue depth określa liczbę równoległych żądań kolejkowanych do dysku w danej chwili. QD1T1 (1 kolejka, 1 wątek) odpowiada typowemu użytkownikowi domowemu – przeglądarka, gra, edytor tekstu. QD32T16 (32 kolejki, 16 wątków) symuluje obciążenie serwera bazy danych. Producenci podają IOPS przy QD32, by mieć większe liczby na pudełku – dla PC patrz na QD1T1, gdzie konsumenckie NVMe osiągają realne 70 000-100 000 IOPS odczytu zamiast deklarowanych 1 000 000.
Typowe wartości benchmarku SSD – ile MB/s to norma
Dobry dysk SSD SATA III osiąga 500-560 MB/s odczytu sekwencyjnego, NVMe PCIe Gen3 – 3 000-3 500 MB/s, NVMe PCIe Gen4 – 5 000-7 000 MB/s, a PCIe Gen5 przekracza 10 000 MB/s. Wynik poniżej 80% specyfikacji producenta wymaga diagnostyki – sprawdź temperaturę, slot M.2, SLC cache i wypełnienie dysku.
| Klasa dysku SSD | Seq Read | Seq Write | Random 4K Read (Q1T1) | Przykładowe modele |
|---|---|---|---|---|
| SSD SATA III | 500-560 MB/s | 450-530 MB/s | 20-50 MB/s | Samsung 870 EVO, Crucial MX500, Kingston A400 |
| NVMe PCIe Gen3 | 3 000-3 500 MB/s | 1 800-3 000 MB/s | 35-60 MB/s | WD Blue SN570, Kingston NV3, Samsung 970 EVO Plus |
| NVMe PCIe Gen4 | 5 000-7 000 MB/s | 4 000-6 500 MB/s | 50-80 MB/s | Samsung 990 Pro, WD Black SN850X, Crucial P5 Plus |
| NVMe PCIe Gen5 | 10 000-14 500 MB/s | 9 000-13 500 MB/s | 60-100 MB/s | Crucial T705, WD Black SN850X Gen5, Corsair MP700 |
Dla porównania klasyczny HDD 7 200 RPM osiąga 80-180 MB/s odczytu sekwencyjnego, a w random 4K – poniżej 1 MB/s. Każdy SSD SATA jest 5-10× szybszy od HDD w real-world, a NVMe Gen4 – 50-70× szybszy. Tabela powyżej to wartości benchmarku SSD osiągane w CrystalDiskMark przy domyślnych ustawieniach (1 GiB × 5 przebiegów) na dysku wypełnionym do 50%.
Wynik benchmarku poniżej norm sygnalizuje konkretny problem. Spadek o 10-20% zwykle wynika z zapełnienia dysku powyżej 80% lub aktywnych procesów w tle. Spadek o 30-50% wskazuje na thermal throttling (temperatura >70°C) lub błędne podłączenie do slotu PCIe x2 zamiast x4. Spadek 80% to wyczerpanie SLC cache podczas testu 32 GiB – normalne zjawisko, choć rzadko ujawniane przez producentów na pudełku.
SSD SATA vs NVMe w benchmarkach – porównanie generacji
W benchmarkach CrystalDiskMark dysk SSD SATA III osiąga maks. 560 MB/s odczytu sekwencyjnego, podczas gdy NVMe PCIe Gen4 przekracza 7 000 MB/s – różnica 12-krotna wynika z przepustowości interfejsu, nie z jakości pamięci NAND. PCIe Gen5 podwaja przepustowość Gen4 do 14 500 MB/s, ale wymaga radiatora i nowej płyty głównej (Ryzen 7000+, Intel 13. gen+).
SATA III – limit 550 MB/s
SATA III to interfejs z 2009 roku o teoretycznej przepustowości 6 Gb/s (~750 MB/s), z czego po narzucie protokołu zostaje praktycznie 500-560 MB/s. To fizyczny sufit niemożliwy do przekroczenia niezależnie od jakości kontrolera czy NAND. Wystarczający do codziennego użytku biurowego, systemu operacyjnego, przeglądarki i większości gier – SATA SSD jak Samsung 870 EVO daje 0,04 ms access time, czyli responsywność identyczną z NVMe w pracy biurowej.
NVMe PCIe Gen3 – 3 000-3 500 MB/s
NVMe PCIe Gen3 wykorzystuje cztery linie PCIe 3.0 (3,94 GB/s przepustowości teoretycznej) – w benchmarkach SSD daje 3 000-3 500 MB/s sequential read. Popularne modele to WD Blue SN570, Kingston NV3, Samsung 970 EVO Plus – ceny startują od 180 zł za 500 GB. Dla użytkownika domowego Gen3 jest sweet spot: 6× szybszy niż SATA, ale 2× tańszy niż Gen4.
NVMe PCIe Gen4 – 5 000-7 000 MB/s
NVMe PCIe Gen4 zadebiutował w 2020 r. wraz z AMD Ryzen serii 5000 i Intel 12. generacji – wymaga slotu PCIe 4.0 x4 na płycie głównej (chipsety X570, B550, Z690+). W benchmarkach CrystalDiskMark daje 5 000-7 000 MB/s odczytu sekwencyjnego. Topowe modele jak Samsung 990 Pro czy WD Black SN850X osiągają 7 450 MB/s. Zalecany do edycji wideo 4K, gier z DirectStorage i stacji roboczych.
NVMe PCIe Gen5 – powyżej 10 000 MB/s
NVMe PCIe Gen5 od 2023 r. wymaga płyty głównej z chipsetem X670E/Z790 i procesora Ryzen 7000+ lub Intel 13. gen. W benchmarkach dysku SSD osiąga 10 000-14 500 MB/s sequential read, ale generuje 8-12 W ciepła – bez aktywnego radiatora z wentylatorem szybko wpada w thermal throttling. Przykłady: Crucial T705 (14 500 MB/s), WD Black SN850X Gen5, Corsair MP700. Realna korzyść w random 4K Q1T1 jest niewielka – PCIe Gen4 wystarczy 95% użytkowników.
Dlaczego wyniki benchmarku SSD odbiegają od specyfikacji
Wyniki benchmarku SSD mogą być niższe od specyfikacji producenta z trzech głównych powodów: wyczerpania SLC cache (dysk zapisuje do wolniejszego TLC NAND lub QLC NAND), thermal throttlingu (temperatura >70°C obniża prędkość 30-70%) lub błędnego podłączenia do slotu PCIe x2 zamiast x4. Każdy z tych problemów ma odrębną diagnostykę i rozwiązanie.
SLC cache – pułapka fałszująca wyniki zapisu
SLC cache to szybki bufor emulowany na komórkach TLC NAND lub QLC NAND poprzez zapis tylko 1 bita zamiast 3-4 – dysk osiąga prędkości jak prawdziwy SLC (1 500-7 000 MB/s), dopóki bufor się nie wyczerpie. Pojemność SLC cache to zwykle 10-30 GB dla dysków 1 TB i 30-100 GB dla 2 TB. Po wyczerpaniu prędkość zapisu spada 5-10-krotnie: z 5 000 MB/s na TLC (1 200-1 500 MB/s) lub na QLC (80-200 MB/s). Ujawnisz cache testem 32 GiB w CrystalDiskMark – wykres zapisu pokaże charakterystyczny „stair pattern”. Domyślny test 1 GiB całkowicie mieści się w SLC cache, dlatego pokazuje wyniki specyfikacji.
Thermal throttling – spadek po nagrzaniu
Thermal throttling to obniżenie taktowania kontrolera SSD po przekroczeniu temperatury bezpiecznej (zwykle 70-80°C) – dysk NVMe Gen4/Gen5 bez radiatora osiąga taką temperaturę po 30-90 sekundach intensywnego zapisu. Spadek wydajności wynosi 30-70%: WD Black SN850X spada z 7 300 MB/s do 2 800 MB/s przy 85°C. Rozwiązanie to radiator M.2 (10-50 zł), heatsink płyty głównej lub aktywny wentylator. Monitoruj temperaturę w HWiNFO64 lub CrystalDiskInfo (sekcja „Temperature”).
Interfejs hosta i slot M.2 – znaczenie dla wyniku
Slot M.2 może mieć różną przepustowość zależnie od chipsetu płyty głównej – pełne x4 PCIe Gen4 daje 7 880 MB/s, ale slot x2 (np. dolny M.2 w niektórych B550) ogranicza do połowy. Karta NVMe w slocie PCIe x1 da zaledwie 985 MB/s (Gen3) lub 1 970 MB/s (Gen4). Sprawdź dokumentację płyty głównej w sekcji „Storage” – producenci często dzielą linie między M.2 a SATA, więc montaż drugiego dysku może wyłączyć część portów. AS SSD Benchmark raportuje aktywny tryb w nagłówku okna: „pcie 4.0 x4” oznacza pełną przepustowość.
FAQ – najczęstsze pytania o benchmark SSD
Jak zrobić test dysku SSD?
Pobierz CrystalDiskMark ze strony crystalmark.info, uruchom program (nie wymaga instalacji), wybierz dysk z górnego menu, ustaw rozmiar 1 GiB i 5 przebiegów, kliknij „All”. Test zajmuje około 5 minut i pokaże wyniki sequential read/write oraz random 4K w MB/s. Porównaj wyniki z tabelą norm dla klasy dysku.
Jaki jest darmowy program do testu dysku SSD?
CrystalDiskMark i AS SSD Benchmark to najpopularniejsze darmowe narzędzia do benchmarku SSD – oba mają wersję portable bez instalacji. CrystalDiskMark ma polski interfejs i jest prostszy, AS SSD daje wyniki bardziej realistyczne (pomija cache OS). Dla zaawansowanych testów IOPS użyj darmowego Anvil’s Storage Utilities.
Ile MB/s powinien osiągać nowy dysk SSD?
SATA III powinien dawać 500-560 MB/s, NVMe PCIe Gen3 – 3 000-3 500 MB/s, NVMe PCIe Gen4 – 5 000-7 000 MB/s, a PCIe Gen5 – powyżej 10 000 MB/s odczytu sekwencyjnego. Wynik poniżej 80% specyfikacji wymaga diagnostyki: sprawdź temperaturę, wypełnienie i slot M.2.
Dlaczego wyniki AS SSD są niższe niż CrystalDiskMark?
AS SSD Benchmark wymusza pomijanie cache systemu operacyjnego i używa innego wzorca testowego niż CrystalDiskMark, co daje wyniki o 5-15% niższe, ale bardziej zbliżone do rzeczywistego użytkowania. Oba narzędzia są poprawne – po prostu mierzą inaczej. Do porównań z recenzjami producentów używaj CrystalDiskMark.
Czy można sprawdzić prędkość SSD online bez instalacji?
Dedykowane testy online (UserBenchmark, PassMark Performance Test) istnieją, ale dają mniej precyzyjne wyniki niż lokalne aplikacje. UserBenchmark działa w przeglądarce po pobraniu małego klienta i porównuje wynik z bazą milionów dysków. Do rzetelnego pomiaru lepsze są lokalne narzędzia jak CrystalDiskMark lub AS SSD Benchmark.
Co oznacza QD32 w benchmarku SSD?
QD32 to queue depth równe 32 – oznacza, że dysk dostaje 32 żądania równolegle, co symuluje obciążenie serwera bazy danych lub serwera plików. Dla użytkownika domowego ważniejsze jest QD1T1 – jedna kolejka, jeden wątek, czyli typowy scenariusz PC. Producenci pokazują QD32, by mieć większe liczby IOPS w specyfikacji.
Czy benchmark SSD uszkadza dysk?
Nie – krótki benchmark dysku SSD zapisuje maksymalnie kilka GB danych, co stanowi ułamek 0,001% pojemności TBW (Total Bytes Written) typowego dysku 1 TB (600-1 200 TBW). Codzienne uruchamianie benchmarku przez rok zużywa mniej niż 1% wytrzymałości. Nie ma żadnego ryzyka uszkodzenia nośnika podczas standardowych testów syntetycznych.
Co to jest SLC cache i jak wpływa na wynik testu?
SLC cache to szybki bufor emulowany na TLC NAND lub QLC NAND poprzez zapis 1 bita na komórkę zamiast 3-4 – daje prędkości z deklaracji producenta. Po wyczerpaniu (zwykle 10-30 GB dla dysków 1 TB) zapis spada 5-10-krotnie. Test 1 GiB w CrystalDiskMark całkowicie mieści się w SLC cache, dlatego pokazuje pełną prędkość. Aby ujawnić rzeczywistą wydajność TLC/QLC, ustaw rozmiar testu na 32 GiB.
Jak porównać dwa dyski SSD w benchmarku?
Uruchom identyczne testy w CrystalDiskMark na obu dyskach: ten sam rozmiar (1 GiB lub 4 GiB), liczba przebiegów (5), profil (Default lub NVMe SSD). Porównaj wartości sequential read/write i random 4K Q1T1 – to dwie najważniejsze metryki dla użytkownika domowego. Dla rzetelności wykonaj test na dyskach o podobnym wypełnieniu (np. oba po 30%) i tej samej temperaturze startowej.
Jak sprawdzić czy wynik benchmarku jest prawidłowy?
Porównaj wynik z tabelą typowych wartości dla klasy dysku: SATA III powinien dawać 500-560 MB/s, NVMe Gen4 – 5 000-7 000 MB/s. Wynik poniżej 80% specyfikacji wymaga diagnostyki w trzech krokach: sprawdź temperaturę w CrystalDiskInfo (max 45°C przed testem), wypełnienie dysku (min. 10% wolnego) i tryb slotu M.2 (powinien być PCIe x4). Dla zapisu długiego testu (32 GiB) spadek po SLC cache jest normalny.
